บทที่ 50 บทที่ 16 ความจริง

บทที่ 16 ความจริง

ตกเย็นเรามากันที่ร้านของน้ำผึ้ง เมื่อมาถึงแล้วเธอก็รีบวิ่งไปหาหลานชายในอ้อมแขนของมารดา และแย่งเอามาอุ้มกอดหอมจนพอใจ

“คิดถึงพี่พัคจังเลย เหมือนจะอ้วนขึ้นนะเราน่ะ”

“ไม่อ้วนได้ไงพ่อป้อนนมไม่เลิก แล้วนี่…”

“หวัดดีครับผมโคล…”

“หวัดดีค่ะ คุณนายทุนเชิญเลยนะคะ ลูกน้องคุณมารออยู่นานแล้ว แกไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ